شعر قیصر امین پور در مدح امام رضا علیه السلام

به نام خدا

«قيصر امين‌پور»، شاعر بزرگ عصر انقلاب، درباره حضرت رضا(ع)، هشتمين امام شيعيان جهان، غزلی را سروده است.

متن شعر زيبای مرحوم قيصر امين پور در وصف امام رضا(ع) به اين شرح است.

چشمه‌های خروشان تو را مي‌شناسند                 
موج‌های پريشان تو را می‌شناسند

پرسش تشنگی را تو آبی، جوابی
ريگ‌های بيابان تو را می‌شناسند

نام تو رخصت رويش است و طراوت
زين سبب برگ و باران تو را می‌شناسند

از نشابور بر موجی از «لا» گذشتی
ای كه امواج طوفان تو را می‌شناسند

اينك ای خوب، فصل غريبی سر آمد
چون تمام غريبان تو را مي‌شناسند

كاش من هم عبور تو را ديده بودم
كوچه‌های خراسان، تو را می‌شناسند                          

 

 

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

مراسم جشن میلاد با شکوه حضرت ثامن الائمه ، امام رضا علیه السلام ، روز پنجشنبه مورخه ۷/۸/۸۸ راس ساعت ۱۹:۳۰در حسینیه امام حسین ،واقع در خیابان شهید رجائی ،محل دائمی برگزاری مراسمات هیئت ضامن آهو شهرستان رامشیر برگزار می گردد.

                     

 

رمضان ، ماه ضیافت الهی

به نام خدای مهربان

پيامبرعظيم الشأن اسلام در استقبال از ماه ضيافت الهی می فرمايند: ای مردم، به درستی كه ماه خدا با بركتها و رحمتهايش به شما روی آورده است، همان ماهی كه در نزد پروردگار بهترين و برترين ماههاست، روزهايش برترين روزها. شبهای آن برترين شبها و ساعات آن برترين ساعتها است.
رمضان ماهی است كه شما در آن به ميهمانی خدای متعال دعوت شده و به همين دليل مشمول تكريم الهی قرارگرفته ايد.
نفس كشيدن شما در اين ماه تسبيح گويی پروردگار، خوابتان عبادت، كردارتان پسنديده و قبول و دعايتان پذيرفته است.
با نيتی آميخته با خلوص و دلی پاك از خدا بخواهيد كه شما را به روزه داری و خواندن قرآن در اين ماه موفق دارد و كسي كه در اين ماه رحمت و بركت از غفران الهی بي بهره بماند، قطعاً فردی دور از سعادت است. گرسنگی و تشنگی در اين ماه، شما را به يادگرسنگی و تشنگی روز قيامت مي اندازد. در اين ماه، با طلب آمرزش الهی و سجده های طولاني از سنگينی بار گناهان خود بكاهيد.
در اين ماه به مؤمنان افطاری دهيد، اگرچه به نصف خرما و يا جرعه آبی باشد… در اين ماه اخلاق خود را نيكو سازيد، بر زيردستان خود آسان گيريد، به ديگران شر نرسانيد، يتيمان را گرامی داريد، صله رحم را جدی بگيريد، كه در اين صورت از عذاب الهی درامان هستيد.
… در اين ماه به نواقل و مستحبات بيشتر بپردازيد و برمن (( پيامبر )) صلوات فرستيد و آيات الهی را هرچه بيشتر بخوانيد.

روزی تو خو اهی آمد

روزی تو خواهی آمد از كوچه های باران
تا از دلم بشویی غمهای روزگاران
تو روح سبز گلزار گل شاداب بی خار
مرا از پا فكنده شكستنهای بسیار
تو ياس نو دمیده من گلبرگ تكیده
روزی آيی كنارم كه عشق از دل رميده
ترا ناديدن ما غم نباشد كـه در خيلت به از ما كم نباشد
من از دست تو در عالم نهم روی ،وليكن چون تو در عالم نباشد
روزی تو خواهی آمد از کوی مهربانی
اما زمن نبينی ديگر به جا نشانی

به استقبال ماه معظم شعبان

به نام خداوند بخشنده مهربان

«شعبان» هم، ماه دعا و ذکر و ياد و توجه و عبادت و استغفار است. بنده خاضع هر شبانه روز پنج نوبت، چراغ دل قامت به نورى مى‏افرازد، تا فارغ از حجابها، جلوه ‏هاى آشکار يار را در وسعت آفرينش به تماشا برخيزد و سفر معنويت و عرفان را، ره توشه ‏اى بايسته فراهم آورد. از روشنايى تا روشنايى، پنج نوبت بلور نازک دل در خود مى‏شکند تا در سايه عطوفت بى ‏مرز محبوب، پيوند گيرد و آينه تجلى نور خدا شود.

مناجات شعبانیه، سهمى از اين ره توشه دارد که امامان معصوم عليهم السلام بر خواندن آن استمرار داشته ‏اند. خوان رحمت الهى در ماه شعبان گسترده‏ تر است، و «مناجات»، وسيله حضور در کنار اين مائده معنوى است. نمازگزاران و متهجدان و نيايشگران، در محرابى مى ‏ايستند که همه عارفان و سالکان و پيامبران و امامان، مقيم و معتکف آن بوده ‏اند. اهل دعا، پيمانه از بحر بيکران رحمت خدا مى ‏کشند و مستانِ سر خوشِ باده ‏هاى سحرگاهى و شبهاى پر ستاره و روشن از تهجد و سجودند.آنکه به «نماز» مى‏ايستد و به «دعا» مى‏نشيند، بر سفره رزق روح نشسته است و روزى رحمت و استجابت در محراب عبوديت او نازل مى‏شود.

حق همیشه با علی(علیه السلام) است

حق همیشه با علی(علیه السلام) است

وقتی که حضرت علی برای جنگ با اصحاب جمل عازم بصره بود، پیش از حرکت به نزد جناب اُمّ سَلَمه، همسر گرامی رسول خدا آمد تا از او خداحافظی کند.
جناب امّ سلمه گفت:
در حفظ و پناه خداوند حرکت کن، که سوگند به خدا، تو بر حق هستی و حق همیشه با توست. اگر نبود فرمان خدا و رسولش که به ما - همسران پیامبر- فرموده اند تا خانه نشینی اختیار کنیم، همراه تو حرکت می کردم. اما عزیزترین و بهترین کسانم را که از جانم بیشتر دوستش دارم - یعنی پسرم را - همراه تو می فرستم تا در رکاب تو بجنگد.(۱)
امّ سلمه خوب می دانست که چه می گوید. او آنچه را که گفت از پیش خود نگفت. او هم مانند بسیاری از مردم شنیده بود که پیامبر می فرمود:
رَحِمَ اللّهُ عَلِیاً، اللّهُمَّ اَدِرِ الْحَقَّ مَعَهُ حَیثُ دارَ.
خدا علی را مورد رحمت خویش قرار دهد. بار الها حق را هر طور که علی گردید، همراه با او بگردان.(۲)
یعنی هر کجا که علی است، حق هم آن جاست.

(۱)- المستدرک علی الصحیحین ۳/۱۲۹.
(۲)- المستدرک علی الصحیحین ۳/۱۳۵- سن ترمذی ۵/۶۳۳.